Mensen willen altijd dat je eerlijk bent, maar ze kunnen niet tegen de waarheid en dat heb ik inmiddels vaak genoeg ondervonden. Ik heb een paar kennissen... tenminste ik had een paar kennissen waar ik aardig mee overweg kon, hun niet zo met mij, maar je kan ook niet iedereen lief hebben nietwaar? Deze kennissen zijn nogal gelovig, iets waar ik een hekel aan heb, niet dat ze gelovig zijn maar ikzelf ben tegen het geloof.

Maar die kennissen vroegen een keer of ik wou blijven eten. Ik moest even goed nadenken om een antwoord te geven, want ik weet wat hun ritueel is.
Maar ik zou me dit keer even inhouden en zei ja. Eigenlijk had ik er al spijt van dat ik ja had gezegd, maar oké.
En ja hoor... Eenmaal aan tafel kwam die bijbel voor de dag zo vlak voor het eten. En niet een klein stukje werd er voorgelezen, maar volgens mij de halve bijbel!
En toen moest er ook nog even gebeden worden! Eindelijk konden we onze buiken vullen.
Onder het smikkelen vroeg de gastvrouw of ik nooit bid voor het eten.
'Nee. Ik kan eten koken!' Dit bleek dus een totaal fout antwoord te zijn, want ze waren gelijk boos.

Mensen willen graag dat je eerlijk bent en dat je de waarheid verteld en ik begreep eigenlijk niet wat ze er eigenlijk mee bedoelen... tot voor kort...
Kennissen kregen een baby. En ik mocht dat kind komen bekijken. Het kind, een meisje werd Maria genoemd, naar de heilige Maria de maagd. Ik dacht wacht maar een paar jaartjes, dan zal er niet veel meer over blijven van die maagd!
Dat kind lag in een wiegje een beetje te spelen met een fopspeen. Ik aanschouwde dat gedrocht en zei beleeft: 'Wat een lelijk kind zeg! Lijkt haar oma wel!'
Ik was dus gelijk niet meer welkom. Tja... ze willen dat je eerlijk bent, maar tegen de waarheid kunnen ze niet tegen!