Ik ben gek op lekker eten, wie niet zou je zeggen. Maar soms gaan mensen in mijn ogen een beetje te ver met bepaalde ingredienten.
Ik kreeg van een kennis een soort loempia, zo zag het er wel uit. Er zat veel vlees in en een soort ragout. Bij het eerste hapje had ik niets in de gaten, maar bij de tweede hap (iets grotere hap) kon ik geen woord meer uitbrengen en mijn mond en slokdarm weigerde nog iets te doen... De vlammen sloegen mijn lichaam uit!

Ze zat een beetje dom te lachen, maar ik rende naar haar keuken en nam een flinke hap suiker en liet dit rustig smelten in m'n mond.
Heel veel mensen gaan water drinken, maar daar maak je het nog erger mee. Een flinke hap suiker en dat in je mond laten smelten dat is het beste.

Inmiddels neem ik niet snel meer iets aan van die kennis. Ik vind het trouwens ook een doodszonde om het eten zo scherp te maken, want de rest proef je niet meer.