logo
Onsmakelijk en ranzig
A ls we nou eens zelf konden zien wat er allemaal in ons voedsel word gestopt, ik weet dan wel zeker dat men zich zou bedenken om het te gaan kopen. Nou ga ik het niet over het vele zout hebben wat er in zit, maar andere rommel.

Ik hou wel van een snack en had dit keer twee kalfsburger gekocht, niet uit de diepvries, maar een zogenaamde verse. Er zijn vele mogelijkheden om dat ding gaar te krijgen, zoals een airfryer, frituurpan, koekenpan of op een (contact)grill.
Ik gebruikte de contactgrill, want ik ben niet zo gek op vet en dat gebruik je niet als je een contactgrill hebt met een anti aanbak laag. Die dingen begon te sissen alsof er 200 slangen bij me lagen!
Na twee minuten ging ik eens kijken hoe ver ze al waren. De kalfsburgers waren drie keer kleiner geworden en het afdruipbakje lag half vol met ranzig uitziende vet, dit zou je dus normaal naar binnen krijgen!
Een hapje van de burger maakte het nog erger want er zat ongeveer één derde zout in! Er zat nog iets vreemds in wat ik niet helemaal thuis kon brengen, het zag er ook vies en ranzig uit. En daar gingen dus de kalfsburgers de vuilnisbak in! Dan maar een lekker zelf gebakken brood met zelf gemaakte pindakaas.
Fabrikanten weten heel goed op de emoties van de mens te spelen en daar maken ze aardig misbruik van.
Wat ziet er nou smakelijker uit… je eten zo op je bord gekwakt, of heel netjes opgemaakt… en dat weet de fabrikant, dus maakt hij het netjes op. Wat voor rotzooi er in zit interesseert hem totaal niet.

Nou vind ik een goede horror film of boek heerlijk en een zak chips gaat er dan zo door heen. Maar het boek wat ik nu gelezen had was wel heel erg goor! Dat boek heet ‘Wat zit er in uw eten’ en dat gaat over E-nummers.
Als ik eten koop, dan kijk ik altijd op de verpakking wat er nou eigenlijk in zit en het valt me dan altijd op dat het weer die E-nummers zijn. Om er achter te komen wat die nummers betekenen, kocht ik dat boek. Dat was dus de fout van mijn leven, want ik durf nu niet meer op die etiketten te kijken!
Er waren nummers bij die in Amerika, Engeland en nog een paar landen verboden zijn en hier nog gebruikt worden!
Ik was een keer in Luxemburg en daar was een slager die zelf salade maakte. Niet in een achteraf kamertje, nee recht voor je neus. Als je die salade dan kocht zei hij dan ook; nu eten morken kapoet.
Het is lang geleden dat ik zulke lekkere salade heb gegeten! Jammer dat hij het recept niet wou geven…

Iemand ‘betrapte’ mij toen ik een potje pindakaas kocht. Toen ik hem uit legde dat ik het niet ging eten maar voor de muizen was, dacht hij dat ik aan het dollen was.
Maar nee, een kloddertje pindakaas op de muizenval en de muizen vechten er om!

Oké, nog een testje. Ik kocht een kip bij de super en een kip hier bij de boer waar ze gewoon op het land lopen.
Ik hoorde een keer een kind roepen; ‘pappa wat is dat?’ ‘Dat zijn kippen. Die krijg jij straks op je bord!!!’ Doet me een beetje aan het nummer van Youp van ‘t Hek met Flappie.
Om eerlijk te spelen deed ik de supermarkt kip in een bak in de oven en die van de boer in een aparte bak maar ook in dezelfde oven.
Ik zal je de ranzige details besparen, maar het kwam er op neer dat de kip van de boer mooi bruin was en de smaak voortreffelijk. Ook vond ik de kip van de super een raar geurtje hebben.

Tegen de tijd dat het oud jaar gaat worden, mogen we weer oliebollen kopen. Nu zijn er van die kramen die de perfecte oliebollen verkopen… alleen voor de vogels buiten. Ik rijg die vetbollen aan een touwtje en 10 minuten later ziet het hier zwart van de vogels, want die hebben het vele vet nodig!
Nou beweren sommige dat hun oliebollen niet vet zijn, maar een zacht kneepje in die bal en het vet stroomt er uit.

Ik maak al vele jaren mijn eigen brood en het meel haal ik bij de molenaar. Het enige wat ik nodig heb is dus;
- - meel, gist, ei, suiker, zout, boter en warm water - -
meer heb je niet nodig voor een lekker brood.
Ga nu eens naar de supermarkt en kijk eens wat er in het brood zit, maar onthoud wel wat ik hier schreef wat alleen maar in brood hoort te zitten.

Heb je je trouwens ooit eens afgevraagd hoe het komt dat vanillevla zo geel is, aardbeienjam perfect rood, cola zwart, wit brood echt wit is en ga zo maar door. Dat zijn kleurstoffen, vaak chemisch, E-nummers dus.

eind